อัพเดท ตอนที่3 P.1ครับ และต่อจากนี้จะทยอยอัพเดทเป็นพาร์ทไปเพื่อสะดวกในการอัพเดทและเพื่อให้มีสำรองไว้นะครับ
วิธีการฟังBGM ของทุกๆตอน คือกดฟังเพลงแล้วอ่านตรงตัวหนังสือที่เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีอื่นๆครับ ส่วนจะเป็นเพลงอะไรนั้นต้องลองฟังดูนะครับ เครดิตได้ให้ไว้ที่ด้านล่างหลังจบตอนแล้วครับ (ใช้ของ Imeem นะครับ ใครที่ฟังไม่ได้ให้สมัครสมาชิกก่อนครับ) และบอร์ดนี้เวลากด Play แล้วจะไม่ขึ้นหน้าเวปเพจใหม่ให้ครับ ให้ใช้วิธี คลิ๊กขวาที่คำว่า [Play BGM(...)] แล้วเลือก Open in New Window แทนครับ ตอนนี้เวปบอร์ดกระตุกๆมาก และไม่รู้จะแก้ยังไง(บางเครื่องไม่เป็น) ทำการลำบากมากๆเลย TwT หลายคนอาจไม่รู้ว่ามันคืออะไร อันนี้เป็นเรื่องที่ผมแต่งไว้โดยได้แรงบันดาลใจมาจาก Getamped นะครับ โดยกำหนดโครงเรื่องขึ้นเองครับ ถ้าใครว่างๆก็ลองแวะมาอ่านดูนะครับประเด็นหลักที่อยากชี้แจงคือ ผมไม่ได้ลอกเลียนแบบมานะครับ แต่พลังความสามารถแอคเซสซอรี่ส่วนใหญ่จะได้แรงบันดาลใจมาจากตัวเกมจริงๆ อันนี้ช่วยทำความเข้าใจด้วยในกรณีที่บางทีมันไม่เหมือนที่เห็นๆกันอยู่ครับLinkตอนที่1 >> บุคคลแห่งคำมั่นสัญญา : The Promise
ตอนที่2 >> ตื่น : Wake up
----------------------------------------------------------------------------------------B|uE SigNสงครามสัญญาวันสิ้นโลกStage : 3
พวกพ้อง : Clansmanรอการวาดภาพประกอบประจำตอนอยู่ครับP.1
ในยามราตรีที่มีลักษณะผิดแปลกไปจากธรรมชาติ เป็นเหมือนสถานที่ที่ไม่ได้อยู่บนโลกที่เราคุ้นเคย ดวงจันทร์เสี้ยวสีฟ้าเงินส่องสว่าง ประปรายไปด้วยกลุ่มเมฆหมอกจางๆสีราวกับโลหิต ทาบทับไปบนท้องฟ้ามืดมิดไร้ดวงดาว บนผืนดินที่เป็นป่าทืบกินอาณาบริเวณกว้างสุดลูกหูลูกตา ราวกับไม่มีรูปแบบอื่นๆนอกเหนือจากนี้ สิ่งที่แตกต่างคือปราสาทโบราณที่ยังคงความน่าเกรงขามแฝงไว้ด้วยความว้าเหว่อันงดงาม ตั้งตระหง่านอยู่เพียงลำพังกลางป่ารกชัฏ...
ในบริเวณระเบียงด้านบนของปราสาท ปรากฏเงาร่างของบุคคลหนึ่ง ที่เหมือนกับจะเฝ้ารอเวลาอยู่ เขานั่งพิงกำแพงท่ามกลางความมืดมิด บางสิ่งที่วางพาดกับบ่าของเขานั้นดูเหมือนจะเป็นอาวุธปืนขนาดยาว เงาร่างนั้นได้พูดออกมาเบาๆว่า "ใกล้ถึงเวลาแล้ว เอาล่ะ เตรียมตัวกันให้พร้อมเถอะ
ยูวิน เดี๋ยวยัยนั่นจะเอ็ดเอา" เป็นน้ำเสียงของชายหนุ่ม ที่กล่าวกับเงาร่างที่ยืนอยู่นิ่งๆใกล้ๆกัน หากไม่สังเกตดีๆแล้วคงจะไม่รู้สึกถึงความมีอยู่ เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่มีการขยับใดๆแม้แต่น้อยนิด
เงาร่างชายหนุ่มล้มตัวลงนอนและจรดอาวุธปืนของเขาให้อยู่ในท่าเตรียมยิง ปากกระบอกปืนเล็งไปยังพุ่มไม้หนาๆกลุ่มหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปไกล หลังพุ่มไม้นั้นมีแสงเรืองรองสีเขียวอมเหลืองหนึ่งดวง ในบริเวณใกล้ๆกันนั้น หลังต้นไม้ใหญ่ก็มีแสงลักษณะเช่นเดียวกันอยู่ ส่วนอีกหนึ่งนั้นอยู่บริเวณยอดต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปอีกเล็กน้อย
เงาอีกเงาเริ่มขยับเดินเข้ามายืนข้างๆ เสียงที่ฟังดูเหมือนเครื่องจักรกลดังออกมาทุกการเคลื่อนไหว เมื่อถึงยังจุดที่มันควรอยู่ ก็กลับแน่นิ่งไปอีกครั้ง เหมือนกับรอฟังคำสั่งต่อไป "คราวนี้ขอล่ะนะ ยูวิน แกอย่าโหวกเหวกโวยวายล่ะ มันจะเปิดเผยที่อยู่ของเรา อย่าลืมนะเฟ้ยว่าเราเป็นหน่วยซุ่มยิง" แต่คำพูดของเขาเหมือนไม่ได้รับการตอบรับใดๆ เพราะอีกฝ่ายยังคงยืนนิ่งอยู่เหมือนเดิม
"ทามอาไยกันอยู่อ่ะ
เจโน~" น้ำเสียงงัวเงียของเด็กผู้หญิง ที่อายุไม่น่าจะเกินแปดขวบดังจากทางด้านหลัง เธอลากตุ๊กตาแปลกๆมาด้วย แต่ยังคงเห็นหน้าไม่ชัดเจนนักเนื่องจากแสงที่มาจากด้านหลังตัดกับความมืดยามราตรี เงาชายหนุ่มที่ชื่อเจโนหันกลับหลังและละล่ำละลักว่า "แว๊ก!! บะ บะ
เบลล์ มาที่นี่ทำไม ไปนอนได้แล้วไป๊ มันไม่ใช่เรื่องของเธอนะ -- รู้แล้วน่า จะเงียบเดี๋ยวนี้ล่ะ ยูวิน" เขาพูดกับเด็กคนนั้นและรีบหันไปพูดกับยูวินทันทีที่รู้สึกว่าตัวเองส่งเสียงดัง แต่เบลล์ยังคงไม่สนใจ เธอปิดประตูแล้วเดินตรงมายังจุดที่พวกเขาอยู่ ล้มตัวลงนอนหนุนตักเจโน "จั๊บๆ แง่มๆ เงียม... กินม่ายหวายแล้วค่า~..."
"ยัยนี่...ละเมอ..." เจโนพูดพลางจัดแจงที่นอนที่ดีกว่าให้ด้วยการใช้ผ้าปูรองนอนของเขาห่มที่ตัวเด็กหญิง แล้วกลับเข้าสู่การซุ่มยิงต่อไป... ส่วนเงาที่ดูเหมือนจะชื่อว่ายูวินนั้นยังคงนิ่งเหมือนไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้น
เวลาผ่านไปได้ไม่นานนัก จุดที่เรียกว่า 'ประตู' ก็มีเงาร่างของ อลิซาเบธ เก็ทแมนพร้อมทั้งอายล์เด็กสาวในอ้อมแขน ออกมาจากประตูทั้งสอง เจโนที่เฝ้าดูอยู่พูดเบาๆใส่เครื่องมือสื่อสารในเงามืดว่า "มากันแล้ว กำลังตรวจดูว่ามีใครตามมาหรือเปล่า เท่าที่เห็นตอนนี้มี อลิซ เก็ทแมน...แล้วก็เด็กผู้หญิงอีกคน คงจะเป็น 'บุคคลแห่งคำมั่นสัญญา' ... ไม่พบยูดา ... ท่าไม่ดีซะแล้ว พวกนายอย่าพึ่งแสดงตัวจนกว่าจะได้สัญญานนะ อาจจะเป็นกลลวงของศัตรู"...
ย้อนกลับไปที่ยูดา แวมไพร์หนุ่มกำลังเผชิญหน้ากับดีลีทเตอร์จำนวนมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามาหมายจะเอาชีวิต และทำทุกอย่างที่จะล่วงล้ำไปยัง 'มิว' ให้จงได้ เขาชูมือที่เปล่งแสงขึ้นช้าๆ พร้อมกับพูดว่า "จงทะยานผลาญสิ้น
'โกลเด้น - อีเกิ้ล'!!" แสงนั้นกระจายออกและมารวมตัวกันเป็นปืนลูกโม่สีทอง ดูสวยงามและน่าเกรงขาม ยูดายืนตั้งมั่นพร้อมทั้งเล็งปืนไปยังใจกลางฝูงดีลีทเตอร์ "มิสติคกัน โพสิชั่น --
'ฟอร์ซ แคนน่อน' !!" ลำแสงเวทย์มนต์ถูกรวบรวมเข้าไปยังกระบอกปืน ส่วนที่เป็นลูกโม่หมุนติ้ว เสียงหวีดหวิวในอากาศดังขึ้น...ดังขึ้นเรื่อยๆ
"กลับ - ไป - ยัง - ที่ - ที่ - แก - มาาาาา!!!" แวมไพร์หนุ่มตะโกนก้อง...
ลำแสงสีทองอร่ามพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แหวกผ่านความมืดมิดแห่งราตรีกาล ดีลีทเตอร์จำนวนมากถูกแผดเผาด้วยลำแสงแห่งเวทย์มนต์ขนาดยักษ์ พวกมันไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้องใดๆเมื่อความดับสูญมาเยือน และพุ่งสวนลำแสงประดุจแมงเม่าบินเข้ากองไฟเรื่อยๆ ร่างของยูดาถูกแรงถีบของการยิงอย่างรุนแรง ถอยเข้าไปยัง 'ประตู' สุดท้ายที่เหลืออยู่...ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลง...ด้วยชัยชนะของยูดา...ชัยชนะของบลูไซน์...ที่บรรลุจุดมุ่งหมายทั้งหมด...
แต่มีดีลีทเตอร์กลุ่มหลังที่รอดพ้นจากการยิง พวกมันเลี้ยวหลบลำแสงได้อย่างหวุดหวิด พุ่งทะยานเข้าหา 'ประตู' ด้วยความรวดเร็วยิ่งขึ้นกว่าเดิม ในขณะที่ 'ประตู' กำลังเล็กลงเรื่อยๆ อย่างช้าๆ เหล่าอสูรกายไร้ร่างยิ่งเร่งความเร็วขึ้นไปอีก มันใกล้เข้าไป...ใกล้เข้าไป จนในที่สุดก็มีตัวแรกที่พุ่งทะลุกลุ่มแสงกระจิดริดที่กำลังจะลบเลือนหายไปจนได้ และเหมือนกับตัวมันเองทำหน้าที่กั้นค้างระหว่างมิติ ให้เหล่าบรรดาพงศ์พันธุ์ของมันทะลุร่างโปร่งแสงเข้าไปอีกนับร้อยๆตัว จนกระทั่งตัวมันเองถูกบีบรัดด้วยห้วงอากาศดับสลายไป...
เก็ทแมน และอลิซาเบธแหงนมองบริเวณยอดต้นไม้ใหญ่หลังจากที่เข้ามาที่ 'มิว' ได้ไม่นาน 'ประตู' สุดท้ายที่เหลืออยู่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น มันขยายกว้างและมีร่างหนึ่งพุ่งออกมา มันคือร่างของยูดานั่นเอง เขาเหลือบมองไปทางปราสาทหนึ่งครั้งในขณะที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ และตะโกนบอกกับสามคนข้างล่างว่า "ยังมีพวกมันอีกหลายร้อยตัวตามมา ชั้นส่งสัญญานให้
'พวกเรา' ทั้งหมดแล้ว -- วิ่ง!!"
ชายร่างยักษ์ที่มีเด็กสาวในอ้อมแขน กับหญิงสาวผมสีชมพู วิ่งด้วยความรวดเร็วประดุจหายวับไปจากจุดนั้น เงาร่างทะมึนทั้งสองสายมุ่งหน้าไปยังปราสาท โดยมีเสียงตะโกนไล่หลังมาว่า "จงไปซะ ปกป้อง 'บุคคลแห่งคำมั่นสัญญา' ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างของพวกนาย!!" เจ้าของเสียงนั้นพลิกตัวกลับลงสู่พื้นอย่างมั่นคงและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วตามมา
จุดที่ยูดาออกมาจากการเชื่อมต่อมิติ เริ่มมีอาการแปรปรวนอย่างผิดปกติ มิติอากาศเริ่มบิดเบี้ยว กระแสไฟฟ้าสถิตแปลบปลาบไปทั่วอาณาบริเวณ เพียงสักครู่ก็มีอสูรร้ายที่ตามล่าเหยื่ออย่างไม่ลดละพุ่งทะลักออกมาเป็นจำนวนมหาศาล ... หากแต่พวกมันเคลื่อนที่ไร้ระบบระเบียบผิดกับตอนแรกโดยสิ้นเชิง ราวกับดีใจระคนด้วยความบ้าคลั่งกระหายเลือดเนื้อของ
'เผ่าพันธุ์เลือดสีฟ้า -- บลูไซน์' ...
